O Museo de Pontevedra foi creado en 1927 co patrocinio da Deputación Provincial. Dende o seu comezo o Museo destacou polo esforzo de convertelo nun centro de estudios e fomentar o coñecemento sobre a cultura galega nas súas distintas manifestacións ó longo do tempo. O percorrido polos edificios e salas é unha visita á Historia, á Arqueoloxía e a Arte galega relacionándoa con ámbitos tanto nacionais como internacionais.
O Museo na actualidade ocupa cinco edificios. O principal e primeiro en ter este uso é o denominado Castro Monteagudo (S. XVIII), os edificios García Flórez (S.XVIII), Sarmiento (S. XVIII) e Fernández López (S. XX) atópanse próximos, no centro histórico da cidade. O último, as ruínas de Santo Domingo (S XIV XV), é o máis antigo e atópase fora do núcleo histórico. Nel pódense atopar os restos arquitectónicos do antigo convento dominico da cidade de Pontevedra e se expoñen tamén restos arqueolóxicos doutros xacementos (capiteis románicos e góticos, laudas gremiais ....)
O Contido dos outros catro edificios é diverso, destacando as coleccións de escultura e pintura. En escultura conta con magníficas representacións da Idade Antiga (a partir do século II a.C) coma figuriñas exipcias, gregas e púnicas, da Arte Medieval, do Renacemento italiano e castelán, e da Idade moderna con obras de Eiroa e Acisclo Manzano. As obras dos escultores Asorey, Acuña ou Camilo Nogueira forman parte dos fondos que se foron incorporando ó Museo a través das axudas que concede dende 1896 a Deputación de Pontevedra ós artistas galegos.
Entre as mostras de Pintura, o Museo exhibe a única sala de Táboas dos séculos XIV ó XVI existente en Galicia. Tamén están representadas as escolas española e italiana dos séculos XVI ó XVIII. A pintura galega conta con pezas dos séculos XVIII á época contemporánea, con valiosísimas telas de nomes como Ferro Requeixo e García de Bouzas. Máis modernas son as obras dos bolseiros de artes da Deputación de Pontevedra como Virxilio Blanco, Maside, Colmeiro, Torres, Alfredo Souto o Laxeiro.
Outras coleccións, non menos interesantes son a do gravado galego (con obras de Castro Gil e Prieto Nespereira (dous grandes artistas que marcaron escola), a de artesanía popular galega (acibeches, azulexos y louza de Sargadelos), a sala da música con gramófonos, cantorais e iconografía musical variada e, finalmente as salas navais, nas que se pode admirar a reproducción do despacho do almirante Méndez Núñez e entrar na cámara da fragata Numancia, que el mandou.
Mención aparte merece o legado de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao (1886-1950), médico,artista, político e nome de referencia na cultura galega. O seu legado está composto por máis de 1.000 produccións: óleos, augadas, plumiñas, notas coloreadas, temples... fundamentais para entender a súa visión de Galicia e a idiosincrasia do pais galego.